images_wielanocne_sniedanie_.jpg

"Święcone" pełne symboli

Szlacheckie „święcone” było tak obfite, że księża musieli objeżdżać pałace i dwory, by poświęcić zastawione potrawami stoły. Dzisiejsze koszyczki ze „święconką” są skromne, jednak nie powinno w nich zabraknąć siedmiu rodzajów pokarmu, z których każdy jest ważnym symbolem.

  • chleb – to symbol dobrobytu i pomyślności

  • jajko – jest znakiem odradzającego się życia i zwycięstwa nad śmiercią
  • sól – życiodajny minerał, który według ludowych wierzeń ma moc oczyszczającą

  • wędlina – jest symbolem zdrowia, dostatku i płodności

  • chrzan – to znak siły i fizycznej krzepy

  • ciasto – oznacza doskonałość i wszelkie umiejętności
  • nabiał – wskazuje na więź między człowiekiem, a siłami przyrody

Jajko na znak sympatii

Z Wielkanocą od wieków związana jest tradycja zdobienia jajek. Stały się one jednym z elementów sztuki ludowej, charakteryzującym poszczególne rejony kraju. Wielobarwne pisanki w misterne wzory były ulubionym prezentem wielkanocnym. W dowód sąsiedzkiej przyjaźni ofiarowywano całe ich stosy. Jajko podarowane przez dziewczynę chłopcu było dowodem szczególnej sympatii.

"Pogrzeb żuru" i "wieszanie śledzia"

W ludowych obrzędach wielkopiątkowych ważne miejsce zajmował żur i śledź. Przez sześć tygodni postu były one podstawą pożywienia. Kiedy więc zbliżał się czas zabawy i radości, z satysfakcją „wieszano” śledzia za to, że przez ostatni miesiąc „wyganiał” mięso, a żur wylewano za próg domostwa.

Święto lejka

Oblewanka, święto Lejka, Meus- tak dawniej nazywano popularny dzisiaj śmigus-dyngus. W tradycji staropolskiej na młode dziewczęta wylewano całe wiadra wody lub wrzucano je wprost do rzeki. Te jednak nie broniły szczególnie, gdyż brak oblania oznaczał brak powodzenia u mężczyzn. Następnego dnia role się zmieniały: to panie oblewały panów.

Wielkanoc, obrzędy, dawniej i dziś